BİLDİRİLER

BİLDİRİ DETAY

Fatih UYAR
HASAN ALİ TOPTAŞ’IN ROMANLARINDA KISTIRILMIŞ BİREYİN SIĞIN(AMA)DIĞI YER: ŞEHİR
 
İnsanın dünyayla olan ilişkisi/bağlantısı yaşadığı yerle ve mekânla kurduğu irtibat sayesinde anlam kazanır. Varoluşsal eylemlerini gerçekleştirme çabasındaki birey, hayatını devam ettirirken mekânla kaçınılmaz bir ilişki içerisine girer ve psikolojik/sosyo-kültürel boyutta içerisinde bulunduğu konumun hem belirleyicisi, hem belirleneni olma durumuyla yüzleşir. Modernleşme sürecinde nüfus yoğunluğunun arttığı şehirlerde/kentlerde birey seçim özgürlüğüne kavuşmasına rağmen belirleyicilik pozisyonunu yitirir. Taşrada/kırsalda yaşanan tutucu/koruyucu ilişkiler yerini hesaplanabilir, sayılabilir, akla ve mantığa dayalı ilişkilere bırakır. Refah ve zenginlik seviyesinin arttığı şehirler, yaşam standartlarının yüksekliğiyle insanın kendisini daha rahat hissedeceği yerler olarak görülse de kalabalıklar/yığınlar içinde yalnızlaşan yoğun ilişki bombardımanı altında hissizleşen/duyarsızlaşan bezgin karakterli bireylerin yaşadığı mekânlara dönüşür. Tarım toplumundaki sosyal dayanışma ve birliktelik ruhunun kaybedildiği şehirler çalışma koşullarının zorluğu ve iletişim düzleminde yaşanan kopukluklar sebebiyle bireyin kendisini güvende hissetmediği yaşam alanları haline gelir. 8 roman, 1 çocuk romanı ve 3 hikâyesiyle yazın sürecini devam ettiren Hasan Ali Toptaş kaos, belirsizlik ve anlamsızlık üzerine inşa edilen hayatta okur tarafından yeniden yaratılacak çok kodlu/anlamlı metinleriyle yabancılaşma tehdidi altındaki bireye varoluşsal anlamları hatırlatma gayesi güder. Toptaş anlatılarında şehir olumlu göndergelerden uzak, bireyin yalnızlığa ve güvensizliğe sürüklendiği mekân görünümündedir. Umutsuzluk, yalnızlık, güçsüzlük, soyutlanmışlık, sevgisizlik, tepkisizlik, uyumsuzluk problemi yaşayan bireyler için yaşadıkları kent/şehir bungunluk/bunaltı, yitim ve umutsuzluk mekânına dönüşür. Yardımlaşma ve birliktelik ruhunun kaybedildiği şehirlerde karakterler kendilerini huzur içerisinde hissedemezler. Bu bildiride, Hasan Ali Toptaş romanlarında algısal düzeyde kapalı/dar özellikleriyle görülen şehirler anlatı karakterlerinin bilinç düzeylerine yansımaları bağlamında tahlil edilerek insan mekân etkileşiminin boyutları ortaya çıkarılacaktır.

Anahtar Kelimeler: Hasan Ali Toptaş, Şehir, Mekân, Güvensizlik, Yalnızlık



 


Keywords: